13 فروردین ، روز طبیعت بر عموم ایرانیان مبارک مباد

 بهار است و زمزمه نسیم در گوش گلها، قصه شیرینِ رستن و بالیدن و عطرافشاندن را باز می‌گوید. جوانه‌ها از دل خاک سر بر آورده و سبزه‌ها چون مخملی سبز ، دشت ها و باغها را پوشانده اند . کوهستان‌ها به گلستانی پر از گلهای وحشی رنگارنگ تبدیل شده و گلهای زرد و سفید و قرمز در میان چمن‌های سرسبز ، جلوه ای خاص به طبیعت بهاری بخشیده اند.

در اساطیر ایرانی، عمر جهان هستی 12 هزار سال است. با گذشت این 12 هزار سال، دوره جدیدی آغاز می‌شود و انسان‌هایی که در جهان هستی وظیفه آنها جنگ در برابر اهریمن بوده، با ظهور منجی به پیروزی می رسند. پس از این دوره، جهان مادی به پایان می رسد و آدمیان به جایگاه ابدی خویش به "عالم مینو" باز می‌گردند. لذا دوازده روز ابتدایی سال، "جشن زایش انسانها"، تمثیلی از دوازده هزار سال زندگی و نبرد با اهریمن است و روز سیزدهم تمثیلی از هزاره سیزدهم و آغاز رهایش از جهان مادی است. این اعتقاد در ایران باستان موجب می‌شد، سیزدهم نوروز، روز ویژه طلب باران بهاری برای کشتزارهای نومید، نیز انگاشته شود.

عدد دوازده در ادبیات اسطوره ای نیز جایگاه خاصی دارد بطوریکه بزرگترین حماسه تاریخی ایران که در شاهنامه  5 هزار بیت در باره آن است جنگ دوازده رخ نام دارد جنگ دوازده رخ بنا بر روایت شاهنامه و همچنین روایات محلی ادبیات شفاهی و آثار تاریخی بجای مانده در زیبَد گناباد واقع شده است. تصویر زیر مربوط به طبیعت اطراف قلعه زیبَد یا قلعه شاه نشین زیبَد محل حماسه ملی و اسطوره ای دوازده رخ می‌باشد.

 جنگ دوازده رخ  [^۱] نام سومین جنگ ایران و توران است. در شاهنامهٔ فردوسی به‌طور مفصل به این جنگ حماسی پرداخته شده‌است و یکی از مهمترین پیروزی‌های دوره پادشاهی کیخسرو بر توران است. جنگ دوازده‌رخ در واقع ادامه جنگ میان ایرانیان و تورانیان بود. در این جنگ، پیران وزیر افراسیاب و در جنگ بعدی یعنی جنگ بزرگ کیخسرو خود افراسیاب کشته شد و بدین ترتیب پادشاهی و خطر هجوم توران درهم پیچید.